JONGEREN IN ROUW "HOE NU VERDER ZONDER JOU??"
Door: Hennie Bol | vrijdag 10 september 2010 22:11
EDE - EDE - In Ede gaat maandag 27 september de rouwgroep 'Hoe nu verder zonder jou' van start, speciaal bedoeld voor jongeren tussen de 12 en 25 jaar die een dierbare hebben verloren.
Het programma beslaat zes avonden met gesprek, spel, creativiteit en muziek. Er is ruimte voor een traan én een lach, zeggen initiatiefnemers Annelyn de Boer en Hennie Bol. Een voormalig lid van de gespreksgroep, de zestienjarige Claudia, zegt: ,,De avonden hebben mij ontzettend geholpen. Door het op verschillende manieren te hebben over mijn verlies werd het makkelijker om me open te stellen."
De bijeenkomsten - op de Hoorn 18 in Ede - vinden plaats op 27 september, 4, 11 en 25 oktober en op 1 en 8 november. De avonden beginnen om 19.30 uur en duren tot 21.30 uur. Van deelnemers wordt een totale bijdrage van 50 euro gevraagd.
Aanmelden bij Annelyn de Boer (06-16232822)
WWW.ADBCOACH.NL of Hennie Bol (06-51229645)
WWW.VERLIESWERK.NL
Je wilde het niet, maar het gebeurde tóch!
Wie wil dit wel? Niemand wil een ouder, een broer, zus of ander dierbaar persoon verliezen. Zeker als je zelf nog jong en in de opbouw van je eigen leven bent is het heftig om geconfronteerd te worden met de dood van iemand waar je je zo dichtbij voelt en die heel veel voor je heeft betekend (en nog steeds betekent).
Wáár kun je met je verdriet, je boosheid, je angst of je schuldgevoelens terecht. Wie heeft er nog belangstelling voor je fijne herinneringen wanneer de wereld gewoon weer doordraait alsof er niets is gebeurd. In het begin leeft ieder in je directe omgeving nog mee. Na een paar maanden kan dit al anders zijn, laat staan na een jaar. Misschien vind je het ook juist prettiger om bijvoorbeeld op school even niet bij je verdriet stil te hoeven staan, afleiding te hebben en ‘normaal’ te kunnen doen.
‘Ik heb zeker een half jaar met een rotgevoel gelopen, ik was er op school niet bij en heb o.a. daardoor mijn eerste studiejaar verpest. Ik ben in de groep gegaan want slechter worden kon het niet. Praten met andere jongeren, die weten en snappen hoe je je voelt, heeft mij een stuk opgelucht. Het is een opstapje naar de goede richting. Alles mag, niks moet en het allerfijnste vind ik dat ik mezelf kon zijn ’ (Gitte, 20 jaar)
Er zijn mensen die zeggen: ‘het is nu alweer zolang geleden, daar ben je nu toch wel overheen?!’ De ervaring laat zien dat er weinig jongeren zijn die dit herkennen. De meeste dragen het overlijden en het gemis altijd met zich mee. Het enige wat verandert in de loop der tijd is dat je ermee leert leven, maar er niet ‘overheen’ komt.
Je hebt je eigen rouwproces op je eigen manier en bent ook degene die zélf door dit proces heen moet. Niemand kan voor jou bepalen wat het beste voor je is. Het gaat om jouw gevoel en beleving. Dat wil niet zeggen dat je het helemaal alleen hoeft te doen. Veel jongeren vinden het prettig om in een groep met leeftijdsgenoten herinneringen, gevoelens en gedachten te delen en opnieuw stil te mogen staan bij het gemis. Niet dat dat altijd even gemakkelijk is maar het lucht wel op en geeft weer ruimte om verder te kunnen met leven!!